PopOrNot?
"analog thinking=minimal speaking"a new life in progress...
…που να λέει για δυο παράξενα τραγούδια που θέλω να θυμηθώ να μην ξεχάσω ποτέ…να μην ξεχάσω ποτέ ότι μεγαλώνεις όταν μετράς χρόνια κι όχι όμορφα τραγούδια,ταινίες,συναυλίες,μπάρς,βιβλία,περιοδικά,τσιγάρα,στιγμές και υπέροχους ανθρώπους…όταν δεν προσμένεις κάτι…όταν το μυαλό αναγνωρίζει τις ίδιες πάντα σκέψεις…όταν δεν αποστρέφεσαι τους ίδιους πάντα φόβους…όταν ανησυχείς για τον κλειδάριθμο της εφορίας,όταν η τιβί παίζει-σκατά-το ίδιο έργο καθημερινά όντας εγκλωβισμένος σε τοίχους και σκέψεις,τις ίδιες πάντα σκέψεις…ενηλικιώνεσαι και ωριμάζεις όταν ανακαλύπτεις τον κόσμο απ’την αρχή με τα μάτια ενός παιδιού και αρχίζεις να αγαπάς και να εμπιστεύεσαι τη ζωή και τα όνειρα που λένε για ένα παράξενο τραγούδι που…